|
[Maandag 20-12-2010]
Zondag avond kregen we per mail dit droevige bericht van
Ingrid en Arno Avatar (zoon van het laatste nestje van Jana
x Frenchman)is er niet meer wij weten wat Avatar voor hun
betekende en wij wensen hun dan ook heel veel sterkte toe
deze dagen
Bij een wandeling in de wijdse natuur van Altenheim (Duitsland),
ver weg van de mensenschuwe reeën en kilometers van
de autobaan verwijderd, zijn we compleet verrast door een
op ons in rennende ree. Opgeschrokken van dit wilde dier,
is Avatar de ree achterna gerend en was niet meer te stoppen.
In zijn speelsheid - of afgaand op zijn jachtinstinkt -
heeft hij ons niet aanhoord.
In het achterna rennen konden we hem niet bijhouden terwijl
de ree - in tegenstelling tot naar het woud - richting verkeer
uitliep.
Avatar verdween uit ons oogveld. Onze oren gericht op een
harde klap, remmende wagen, en steeds om ons heen roepend
konden we hem niet vinden.
Hopende dat hij naar huis was gesneld, keerden we terug
en zouden indien nodig met de wagen verder zoeken.
Doch het onheil was reeds geschied.
Steffi had getelefoneerd. Ze meende Avatar en mij, op haar
weg naar huis, naast de wagen te zien staan en dacht dat
we autopech hadden.
Avatar was echter aangereden en de vrouw in kwestie had
toevallig dezelfde wagen en donkere jas als ik.
We hoopten nog steeds het beste, hadden angst om zijn kwetsuren
en dahten niet aan 't ergste.
Een getuige zag hoe Avatar werd aangereden, de bestuurder
de lichten van zijn wagen doofde en vluchtmisdrijf pleegde.
De politie weet dat de persoon in kwestie een franse nummerplaat
heeft maar kan verder het voertuig niet achterhalen.
Avatar heeft zich na de aanrijding rustig neergezet, is
gaan liggen en is troostend door Steffi, vredig ingeslapen.
De dierenarts zei dat hij overleden is aan een gescheurde
lever of mild en dat geen hulp meer kon baten.
Genietend van zijn vrijheid, opgaand in zijn spel en door
het dolle heen werd hij ons die woensdag in de late namiddag
veel te vroeg ontnomen.
Dit had normaal niet kunnen gebeuren.
De gedachte dat hij genoot van zijn beetje vrijheid is het
enige dat ons momenteel wat kan troosten.
We waren steeds zo bezorgd om hem en plots slaat dan het
noodlot toe.
|