 Reactie Sonja (07/01/2006) Ons leven Met Zina: Ons Zina is een pup van Jana en Odin en is nu bijna 10 maanden oud.Ik droomde al een jaar of 10 van een witte herder van toen ik er voor het eerst één zag en nog niet wist welk ras het was. Toen kwam er de mogelijkheid van een grote hond te kopen en heb ik eerst informatie gezocht over het ras op het internet. Niet alleen het uiterlijk maar ook het karakter trok mij geweldig aan. Daarna zijn we op zoek gegaan naar een kweker. Eenmaal we met Nathalie een afspraak gemaakt hadden waren we ook helemaal verkocht. Je ziet en voelt dat ook gewoon dat ze heel veel van haar honden houdt. Je kan ook altijd met haar terecht met vragen en problemen, ze zal je altijd helpen.Niet alleen tot je het pupje hebt maar ook daarna,wat ik toch heel belangrijk vind. Wat ook een pluspunt is, als je op vakantie wil en je hebt niemand voor de hond te zorgen kan je ook bij haar terecht. Nu na Nathalie genoeg bestoeft te hebben zoals wij zeggen (wat ze dubbel en dik verdient) terug naar ons Zina. Ze is niet wat we verwacht hadden maar véél meer !!!!!! Ze is ontzettend lief en in tegenstelling tot Hildes hond wil ze niets liever dan de hele dag geknuffeld en gestreeld worden. Komen er mensen thuis voor de eerste keer is ze eerst gereserveerd naar die mensen toe maar na tien minuten zijn ze haar beste vrienden en mogen ze haar knuffelen zo veel ze willen. Wij hebben het geluk gehad van een 2,5 jarig buurmeisje te hebben , zo kwam ze heel vroeg in contact met kinderen en is ze er ook dol op. We hebben nog 2 klein hondjes en een poes en dat is voor haar ook geen probleem, alleen de hondjes zijn al 6 en 7 jaar en vinden haar veel te speels en willen liever met rust gelaten worden , jammer voor ons Zina natuurlijk. De poes haar kopje verdwijnt altijd in Zina's muil en dat vind deze wel ok, als ze te wild word laat ze het wel merken. Als we naar een plaats gaan met meer volk bv. een café , maakt ze ook veel onderscheid in mensen. De één mag op haar afkomen en aaien , tegen een ander begint ze gewoon te blaffen.(misschien een mensen trekje?) We gaan ook met haar naar de hondeschool voor gehoorzaamheid en daar doet ze het prima. Eerst 3 pupieklasjes doorlopen en dan naar de A-klas waar ze de maximum van punten behaalde 100/100. Twee weken voor de examen dacht ik nog dat ze niet zou slagen op een bepaald onderdeel maar ineens had ze het door, dus denk ik dat ze hun tijd nodig hebben om iets te leren. Zeker geen hond om hard aan te pakken want ze zijn heel gevoelig daarom heb ik deze keer een hondeschool gekozen waar ze werken op beloning en niet met correctie. Ze leeft en slaapt in huis dus moet je wel leren leven met hondeharen maar dat heb je er wel voor over. Een paar keer per week borstelen ,meer werk heb je er niet aan. Mijn dochter,mijn vriend en ik kunnen haar niet meer missen want ze is gewoon een schat van een hond. Kort samengevat: een vrij rustige,speelse,lieve,naar vreemden toe toch wel gereserveerd,prachtige,leergierige hond. Sonja |  Ontvangen reacties:
|